گاه گاهی خودت را هَرَس کن...

ریاضیدان باش.حساب و کتاب کن...
خوبی های زندگیت را جمع کن...
آدمهای بدِ زندگیت را کَم کن...
دورِ کسانی که تو را از خدا دور می کنند، خط بکش ...

همه چیز خوب می شود...
قول ...
خوب می شود...


ﺍﻣﺮﻭﺯ تو زنده ای ...
و ﻫﺮ ﭼﻪ ﻗﺪﺭ محبت کنی،ﺍﺯ ﻣﺤﺒﺖ ﺩﻧﯿﺎ ﮐﻢ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ،
فقط به بالا رفتن و بهتر شدن تو کمک می کند .
ﭘﺲ مهربانی کن...
ﺷﺎﺩﯼ ﺑﺨﺶ ﺑﺎﺵ ....

ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻗﺪﺭ ﺧﺪﺍ ﺭﻭ ﺻﺪﺍ ﮐﻨﯽ،ﺧﺪﺍ ﺧﺴﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ...
ﭘﺲ همین حالا ،ﺻﺪﺍﯾﺶ ﮐﻦ...
ﺍﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﻮﺳﺖ ...
ﺍﻭ،ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎی توست،
پس برای خودت و برای دیگران آرزو کن و از خدا بخواه ...


تو همیشه در آغوش پرمهر خداوند هستی ...
بنابراین هر روزت پر از جاودانگی ست ...

ﺍﻣﺮﻭﺯ،ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺳﺖ،ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ .

ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ .... اگر به وظیفه ات عمل کنی،
چه ظاهرا موفق شده باشی یا شکست خورده باشی،
ﺯﯾﺒﺎ ﺗﺮﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﺩﻧﯿﺎﺳﺖ ......

/ 8 نظر / 20 بازدید
من

با عرض سلام لطفا" به همه طلاع رساني كنيد اين مرد جوان متاهل كه خودشو يه معلم جا زده ، يه بقال شماليه كه زن هم نداره مسن هم هست ، مياد تبليغ صيغه و زن دوم گرفتن ميكنه ،، بهيچوجه ياوه گويياشو باور نكنين،، داره به ريش خودش ميخنده،، همه باور كردن كه اين يه معلمه كه از دست زنش عاصيه ،، ايشون دنبال يه كيس مناسب ميگردن و كنارش هم يه سرگرمي براي خنديدن ساده انديشان درست كرده،،،،، با تشكر

دردانه

سلام عزیز مهربانم .... چه متن عالی و فوق العاده ای ..ممنونم از این انرژی زیبا یاس جان[قلب][ماچ] زندگی ، ارزش آنرا دارد که ببویی اش چوگل ، که بنوشی اش چو شهد ! زندگی هر چه که هست ، طعم خوبی دارد ، رنگ خوبی دارد !

پارسا

چه قدر خوب می شد اگه انسان ها هرازچندگاهی خودشون رو هرس می کردن اما متاسفانه به جای این کار به عیوب دیگران مشغول می شن

دلسوختگان

زندگی . . . بازگشت اندیشه ها .. گفتارها و كردارهای ماست . . . كه دیر یا زود به ما باز می گردد . . . چه خوب است كه انسان بعضی وقتها به تماشای سحر برود . . . تا با همه ی وجود باور كند . . . كه آفتاب بی گمان خواهد دمید . . .

م

من دلم می‌خواهدخانه‌ای داشته باشم پر دوست، کنج هر دیوارش دوست‌هایم بنشینند آرام گل بگو گل بشنو…؛ هر کسی می‌خواهد وارد خانه پر عشق و صفایم گردد یک سبد بوی گل سرخ به من هدیه کند. شرط وارد گشتن شست و شوی دل‌هاست شرط آن داشتن یک دل بی رنگ و ریاست… بر درش برگ گلی می‌کوبم روی آن با قلم سبز بهارمی‌نویسم ای یارخانه‌ی ما اینجاست تا که سهراب نپرسد دیگر” خانه دوست کجاست؟ ” “فریدون مشیری”

مریم

زندگی یعنی دیدن لبخند عزیزانی که دوستشان داریم. زندگی یعنی شادی های بی دلیل و خنده های از ته دل. زندگی یعنی خاطره های یواشکی که ثانیه ها لبخند را بر لبانمان جاری می سازد. زندگی یعنی صدای قهقه کودکان، یعنی دیدن طلوع هر صبح خورشید... زندگی یعنی آرامش یعنی سادگی... زندگی، یعنی چای تازه دم مادر[قلب]

دلسوختگان

بعضی ها شنبۀ آدمند پر از قرار های تازه پر از شروع های دوباره جدی و عبوس بعضی ها سه شنبۀ آدمند پر از کارهای نکرده پر از وعده های عقب افتاده آشفته و مضطرب بعضی ها پنجشنبۀ آدمند پر از رهایی و بی خیالی پر از سبک باری و خوشحالی آزاد و خوش گذران تو جمعۀ منی بهترین روز هفته ام که آفتابش بالا نیامده به غروب می رسد . (حسین وحدانی)

anemone

خیلی زیبا بود[گل]